Phils Verhalen

Leeuwen verzamelen

Ronald de Boer zit achter een werktafel in zijn atelier en drukt met zijn voet op de pedaal van de naaimachine. Hij heeft net een nieuw patroontje geknipt en naait nu de proeflapjes aan elkaar, terwijl hij vrolijk meezingt met 100% NL op de radio. Zijn tweelingbroer Frank staat in de winkel en vouwt een stapeltje overhemden op. Het is erg rustig die dag, er zijn slechts twee klanten langs geweest en die hebben allebei niets gekocht. De De Boertjes hebben een maand geleden de Twin Life flagstore geopend in de PC Hooftstraat. Ze hopen met deze winkel het modemerk dat zij jaren geleden zijn gestart weer nieuw leven in te blazen. Frank is kort geleden vertrokken bij  Ajax  Inter Milaan Leicester City nadat ze de slechtste reeks wedstrijden hebben gespeeld in 100 jaar. Hij heeft even genoeg van het voetbal. Ook Ronald doet niet veel meer in de voetbalwereld, behalve hier en daar wat interviews en wedstrijdanalyses. Hoewel de winkelopening druk was bezocht, loopt het nog niet storm in de Twin Life winkel en vallen de verkoopcijfers vooralsnog tegen. De De Boertjes hebben daarom een cursus verkooptechnieken gevolgd, in de hoop dat ze de mensen makkelijker hun kleding kunnen verkopen.
  Het belletje van de deur rinkelt. Frank kijkt op om te zien wat voor klant er binnenstapt, misschien zullen ze toch nog wat verkopen vandaag. Tot zijn verbazing ziet hij Guus Hiddink verschijnen. Hij stapt op hem af.
  'Ja uuuuuh, Guus, wat een verrassing. Wat brengt jou hier in Amsterdam?'
  Frank wil meteen uitproberen wat hij tijdens zijn cursus heeft geleerd. 'Ben je op zoek naar een nieuwe trui, of een mooie broek misschien?'
  'Ik ben hier niet om kleren te kopen, Frank of Ronald.'
  'Frank.'
  'Frank, ik ben hier voor ernstiger zaken. Je hebt ongetwijfeld gehoord over onze jongens, onze boys van Oranje, en wat er met ze gebeurd is in Rusland.'
  'Ja uuuuuh, dat was wel even schrikken. Die zitten nu opgesloten.'
  'Ze zitten opgesloten in een stinkhok ergens in Rusland. Die arme drommels. En er is niemand die er iets aan doet. Daarom nemen wij het heft in eigen hand.'
  Guus buigt zich naar Frank de Boer toe en zegt op geheimzinnige toon: 'Ik breng het team weer bij elkaar.'
  'Welk team, Guus?'
  'Ons team, het team uit '98! Jij en Ronald waren twee van mijn steunpilaren. Ik wil jullie vragen om in het team te komen voetballen waarmee we voor de vrijheid van de jongens gaan strijden.'
  'Ja uuuuuh, dat moet ik even met Ronald overleggen. Ronald!'
  Ronald steekt zijn hoofd om het hoekje van het atelier.
  'Ja?'
  'Guus is hier.'
  'Welke Guus?'
  'Guus Hiddink.'
  'Wat een leuke verrassing. Zoekt hij een nieuwe trui, of een mooie broek misschien?'
  'Hij is hier niet voor kleding. Hij brengt het team weer bij elkaar.'
  'Welk team, Frank?'
  'Het team uit '98. Hij wil dat we samen de boys in Rusland bevrijden.'
  Guus slaat met zijn hand hard op de toonbank.
  'Ik heb jullie nodig, mannen. Doen jullie mee?!'
  'Ja uuuuuh, ik denk het wel,' reageert Frank dolenthousiast.
  'Ja uuuuuh, laten we dat maar doen,' is Ronald nog enthousiaster.
  'Mooi. Meld jullie morgenmiddag bij de KNVB in Zeist.'
  Guus pakt een lijstje en een pen uit zijn binnenzak. Hij zet een vinkje achter 'De De Boertjes, PC Hooftstraat'. Op de volgende regel staat 'Dennis Bergkamp en Edwin van der Sar, Café D'Ouwe Tak in Blaricum'.

Guus parkeert zijn auto tegenover het café. Het is inmiddels donker buiten. In het licht van een lantaarnpaal ziet Guus dat het parkeerterrein verder leeg is, er staan alleen enkele fietsen in een rek. Guus stapt uit en loopt naar de ingang. Op de deur ziet hij een aanplakbiljet waarop staat "Donderdagavond: Dennis en Edje, een Traan en een Lach".
   Dennis Bergkamp is onlangs bij Ajax ontslagen, nota bene door Edwin van der Sar, en heeft zich sindsdien toegelegd op een nieuwe passie: piano spelen. Hij steekt hier veel tijd en energie in en treedt sinds kort zelfs op in het lokale Café in zijn woonplaats Blaricum. Ook Edwin van der Sar verzorgt optredens. Guus herinnert zich dat Edwin vroeger vaak de joker probeerde uit te hangen als ze met de selectie op pad waren. Hoewel het zelden grappig was, vaak juist erg irritant, wist hij van geen ophouden. Het verbaast Guus daarom ook niet dat Edwin het nu in zijn vrije tijd als standup comedian probeert. Blijkbaar hebben Dennis en Edwin hun geschil in het bestuur van Ajax bijgelegd, want ze treden wekelijks samen op in dit café. 
   Guus opent de deur van het café en stapt naar binnen. Hij hoopt dat er niet enorm veel mensen op het combinatie optreden af zijn gekomen, Dennis en Edwin zijn tenslotte bekende personen. Maar zijn zorgen zijn van korte duur. De lucht van WC blokjes, een indicatie van een leeg café, komt hem direct tegemoet. Er klinkt een onrustig en vals stuk muziek. De bar, die zich vooraan bevindt, is slechts bezet door een dikke man die voorover gebogen naar zijn pul bier zit te staren. De barman is achter de bar met een rekenmachine en een stapel bonnetjes in de weer. Een oudere man en vrouw spelen een potje biljart aan de biljarttafel naast de bar. Verder lijkt het café leeg, totdat Guus achterin de zaal een man achter een piano op een klein podium ziet zitten. Het is Dennis Bergkamp, en Guus realiseert zich dat het valse geluid dat hij hoort uit zijn piano komt.
  Dennis ramt vol overgave op de toetsen van de piano. Zijn ogen zijn gesloten en hij beweegt heftig met zijn hoofd bij elke noot die hij speelt. Guus probeert zich op de muziek te concentreren om te horen of hij het wellicht herkent, maar het is vreselijk uit de maat.
   Het stuk blijkt net afgelopen te zijn, want Dennis slaat nog een paar keer stevig op de toetsen waarna hij dramatisch zijn armen in de lucht steekt en zijn hoofd in zijn nek legt. Daarna staat hij op en maakt een buiging naar het 'publiek'. De biljartende man kijkt even opzij en klapt in zijn handen, wat niet goed lukt omdat hij zijn keu nog vast heeft. De barman pakt een microfoon die aan de muur hangt en zegt: 'Bedankt Dennis, voor dit, uhm, stuk muziek. Dan is het nu de beurt aan Edje met zijn show Laughing out Loud.'
  Bergkamp buigt nog eens en loopt daarna deftig door een deur die naar achter leidt. Meteen verschijnt Edwin van der Sar vanuit diezelfde deur. Hij heeft een grote lach op zijn gelaat. Edje heeft er zin in! Hij springt het podium op, maar zijn voet blijft achter een snoer hangen waardoor hij voorover tuimelt en de microfoonstandaard omstoot. Hij krabbelt snel overeind en raapt de standaard weer op van de grond. Hij zet zijn microfoon er in en tikt er een paar keer tegen, terwijl hij zijn keel schraapt.
  'Goedenavond dames en heren. Dat was Dennis! Heeft u ervan genoten? Wat een talent, meneer Soerjadi mag wel oppassen dat hij niet van zijn troon wordt gestoten.'
  De biljartende man kijkt zijn vrouw vragend aan. Zij beantwoordt zijn blik met een diepe zucht. De man wenkt met zijn hoofd richting de uitgang, waarna hij naar de bar loopt om te betalen terwijl zijn vrouw alvast de jassen van de kapstok haalt. De dikke man aan de bar zit nog verder voorover gebogen dan zojuist.
  Van der Sar heeft een aantal grappen ingestudeerd, die hij naar de lege ruimte toe vertelt. Mijn God, denkt Guus, gelukkig konden die mannen goed voetballen want anders was het weinig met ze geworden. Hij besluit dat het tijd is om ze aan te spreken. Hij stapt vanuit de schemer naar voren.
  Edwin kijkt blij verrast op dat er iemand op zijn grappen lijkt te reageren. Hij is nog meer verrast als hij ziet dat het Guus Hiddink is.
  'Meneer Hiddink, wat brengt u hier? Een applausje voor meneer Hiddink, dames en heren!'
  'Edwin, kom even bij me zitten aan dit tafeltje. Ik kom hier om de hulp van jou en Dennis te vragen.'
  Guus schuift de stoel van een tafel naar achter en knikt met zijn hoofd naar Edwin.
  'Maar ik ben midden in mijn optreden, meneer Hiddink. Hoewel ik natuurlijk de meester van het improviseren ben, kan ik niet zomaar stoppen met mijn show.'
  Guus kijkt het café rond. De man aan de bar is in slaap gevallen en de barman staat met een doekje een plank af te nemen.
  'Misschien kun je voor één keer een uitzondering maken?' vraagt Guus, 'Ik kom met een belangrijk verzoek.'
  Van der Sar stampt boos met zijn voet op de vloer, maar besluit toe te geven. Hij zegt door de microfoon: 'Dames en heren, wij houden een vervroegde pauze. Een goed moment voor een snel toiletbezoek of om een sigaretje te roken. Maar wel een elektrisch sigaretje, want we weten allemaal dat roken slecht voor je is!'
  Guus kijkt opzij naar de achterdeur. Hij ziet dat Dennis door het raampje van de deur staat te gluren en herinnert zich dat Dennis erg verlegen is.
  'Kom tevoorschijn, Dennis. Ik heb jullie nodig.'

Ruim een uur later is Guus weer op weg naar een café, deze keer in Zwolle. Hij heeft een sms gekregen van Michael van Praag dat Jaap Stam zich regelmatig in café 'De Gezelligheid' ophoudt. Guus hoopt dat het overhalen van Stam vlotter zal verlopen dan bij Dennis en Edwin. Dennis vond het allemaal eng en toen hij hoorde dat ze naar Rusland moesten vliegen begon hij te trillen. Edwin zei dat hij in een flow zat met zijn standup comedy en dat hij zijn optreden van komend weekend niet af wilde zeggen. Guus moest alles uit de kast halen om ze te overtuigen.
  De SMS van Van Praag over Jaap Stam is verontrustend.
  Let op, J@pie is de laatste tijd wat ontspoord. Benader hem kalm.
  Guus krijgt een flashback naar de keren dat Jaap Stam het vroeger met mensen aan de stok had. Regelmatig moest hij hem op trainingen tot bedaren brengen.
  Op de parkeerplaats van 'De Gezelligheid' is het een stuk drukker dan in Blaricum. Het is zo vol dat Guus zijn auto in een zijstraat moet parkeren. Terwijl hij uitstapt hoort hij rumoer uit de richting van het café komen. Hij loopt de hoek om en ziet een groepje mensen voor de deur staan. Een man in hun midden heeft een bebloed gezicht en wordt door een vrouw verzorgd. Een andere man staat voorover gebukt en houdt zijn handen op zijn buik terwijl hij kreunt van de pijn. Een vrouw zit met gescheurde kleren op de stoeprand uit te hijgen. Weer een ander wrijft met een verbeten gezicht over haar nek. Guus ziet dat het voorraam van het café aan diggelen is. Als hij voorzichtig wat naderbij komt, ziet hij een gewonde man die er slechter aan toe is, want hij ligt op de grond tussen de glasscherven van het kapotte raam. Twee mensen buigen zich bezorgd over hem heen.
  Het lijkt erop dat de kust inmiddels veilig is dus besluit Guus nader te kijken wat er gebeurd is. Hij krijgt een onrustig gevoel bij het zien van de ravage in combinatie met de SMS van Van Praag. Hij hoopt dat Jaap Stam ongedeerd is. Hij loopt naar een man toe die wat aan de zijkant staat en vraagt: 'Dat moet een stevig gevecht geweest zijn. Twee groepen die elkaar te lijf zijn gegaan?'
  'Twee groepen? Dit heeft één kerel gedaan. Die kale mafketel heeft het hele café verbouwd.'
  'Wat is er precies gebeurd?'
  'We speelden de maandelijkse Kezen competitie. Vanavond was de halve finale. Ik zat aan de tafel naast waar het mis ging. Ik merkte al dat de spanning begon te stijgen bij hun spelletje. Het is nogal wat, om bijna in de finale van de Open Zwolse Kezen kampioenschappen te staan. Dus ik hield die tafel al een beetje in de gaten. Die kerel was bijna binnen met zijn laatste pionnetje, toen hij een ruilkaart tegen gespeeld kreeg. Daardoor verloor hij het potje. De meesten hier weten dat hij een slechte verliezer is en dat je op moet passen met je ruilkaarten tegen hem te spelen. Maar dat hij zo los zou gaan, dat had niemand verwacht.'
  De man zucht diep en vervolgt: 'Eerst vloog het bord met kaarten en pionnen door de lucht. Daarna volgde zijn stoel en de tafel. Zijn medespeler probeerde hem te kalmeren, maar die staat daar nu verderop met een bloedneus. De man die zijn ruilkaart speelde is door het raam naar buiten gegooid. Die kale riep naar hem dat hij die ruilkaart in zijn reet zou steken. Blijkbaar meende hij het.'
  De man wijst naar het slachtoffer dat buiten tussen de glasscherven ligt. Guus ziet dat zijn broek half is uitgetrokken. Er steekt een speelkaart uit zijn kont.
  'Daarna heeft hij nog even huisgehouden daarbinnen. Met veel moeite hebben ze hem overmeesterd. Die mannen daar houden hem nu tegen de grond. De politie komt er zo aan, kan die gorilla mooi een tijdje afkoelen in de cel.'
  'Wie is die kerel eigenlijk?' vraagt Guus, hoewel hij van binnen het antwoord al weet.
  'Jaap Stam. Die oud-voetballer. '
  Shit, die gorilla heb ik nodig de komende week, denkt Guus. Hij wurmt zich langs wat mensen het café in. Binnen blijkt de ravage compleet. Lampen zijn van het plafond gekomen, tafels en stoelen kapotgeslagen, speelborden, kaarten en pionnen liggen overal verspreid. Eén van de biertappen is afgerukt waardoor het bier eruit is gespoten en alles onder het bier en schuim zit. Er staan nog meer mensen met bebloede kleren.
  In de hoek van de zaal ligt Jaap op de grond met vier stevige mannen bovenop hem die hem omlaag drukken. Twee anderen staan klaar om bij te springen als dat nodig is. Guus loopt er voorzichtig naartoe. Hij ziet dat Jaap nog na hijgt van zijn woedeaanval. Zijn hoofd glimt van het zweet en zijn shirt zit onder het bloed. Hij lijkt kalm, maar de blik in zijn ogen toont dat hij van binnen nog woest is.
  Guus buigt over de schouder van één van de temmers en zegt op zachte toon: 'Japie. Japie, ik ben het, Guus Hiddink.'
  Jaap kijkt op. Hij lijkt weer wat terug te keren in de realiteit.
  'Meneer.. meneer Hiddink?'
  'Japie, rustig maar. Ontspan je. Ik ben hier.'
  'Meneer Hiddink, ik had mezelf niet meer onder controle. Ik had bijna gewonnen, ik was bijna binnen. En toen kwam hij met die ruilkaart. Daarna werd het zwart voor m'n ogen.'
  'Ik snap het, zoiets kun je niet maken, die kaart spelen. Je hebt je punt duidelijk gemaakt. Maar nu is het voorbij, je kunt je ontspannen.'
  Jaap ademt in en blaast dramatisch uit. De spanning trekt weg uit zijn lichaam. Guus gebaart de temmers om hem wat minder strak vast te houden.
  'Je gaat met mij mee, Japie. '
  Guus pakt zijn portemonnee uit zijn binnenzak en haalt er een pak geld uit en een kaartje met zijn naam en telefoonnummer. Hij geeft het aan één van de omstanders.
  'Dit is minstens vijfhonderd Euro. Laat me maar weten wat de totale schade is. We zullen het ruimschoots goedmaken. Ik hoop dat we het daarmee kunnen afdoen.'
  De verbaasde man neemt het aan. Hij realiseert zich nu pas dat hij tegenover Guus Hiddink staat.
  Guus helpt Jaap overeind, doet zijn jas uit en slaat die om Jaaps schouders. Daarna leidt hij hem naar buiten, de omstanders vertwijfeld achterlatend.

 

Je bent nu ongeveer halverwege het verhaal. Vind je het leuk en wil je weten hoe het afloopt? Welk advies krijgt Guus van Het Orakel, wat is de taak van Frans Bauer en hoe klinkt het verslag van Jack van Gelder? 
Je kunt het hele verhaal voor €2,50 digitaal bestellen op http://www.boekenbestellen.nl/boek/oranje-leeuwen of via de knop hieronder.